http://www.psychologium.net/bonsai/ Just another WordPress weblog Mon, 21 May 2012 02:04:54 +0000 http://wordpress.org/?v=2.5 http://www.psychologium.net/bonsai/#comment-6210 Karo Sat, 01 Jan 2011 21:13:35 +0000 http://www.psychologium.net/?p=38#comment-6210 Kiedy pierwszy raz przeczytałam ten tekst nie odniósł on zamierzonego efektu, okazało się, że musiał we mnie w pewien sposób dojrzeć. Trawił mnie kilka dni - ale w odniesieniu do mnie samej. Do mnie jako niedawnego bonsai. Zastanawiam się jak wielu ludzi jest takimi właśnie karłowatymi drzewkami bez świadomości tego mechanizmu. Co gorsza jak niewielu z nich potrafi się z tego skutecznie uwolnić. Ja dowiedziałam się w zasadzie przez przypadek. Ktoś zaczął pracować nad moim rozwojem osobistym - fachowiec. I tam, jak na dłoni wychodziły wszystkie moje karłowate cechy. Oczywiście nie pozwalały mi stawać się dobrym managerem. Byłam trochę jak ten rodzic - ogrodnik: krępowałam drutem na swoje własne podobieństwo. Żyłam w świecie tak sztywnych norm, zasad, że sama nie potrafię uwierzyć, że mogłam się czuć szczęśliwa. Poczucie obowiązku trawiło mnie i wszystko dookoła... Chciałabym mądrze wychować moją córkę i nie popełnić błędów mojej mamy. Dzięki za ten tekst - będzie mi o tym przypominał Kiedy pierwszy raz przeczytałam ten tekst nie odniósł on zamierzonego efektu, okazało się, że musiał we mnie w pewien sposób dojrzeć. Trawił mnie kilka dni - ale w odniesieniu do mnie samej. Do mnie jako niedawnego bonsai. Zastanawiam się jak wielu ludzi jest takimi właśnie karłowatymi drzewkami bez świadomości tego mechanizmu. Co gorsza jak niewielu z nich potrafi się z tego skutecznie uwolnić. Ja dowiedziałam się w zasadzie przez przypadek. Ktoś zaczął pracować nad moim rozwojem osobistym - fachowiec. I tam, jak na dłoni wychodziły wszystkie moje karłowate cechy. Oczywiście nie pozwalały mi stawać się dobrym managerem. Byłam trochę jak ten rodzic - ogrodnik: krępowałam drutem na swoje własne podobieństwo. Żyłam w świecie tak sztywnych norm, zasad, że sama nie potrafię uwierzyć, że mogłam się czuć szczęśliwa. Poczucie obowiązku trawiło mnie i wszystko dookoła…
Chciałabym mądrze wychować moją córkę i nie popełnić błędów mojej mamy. Dzięki za ten tekst - będzie mi o tym przypominał

]]>